Darmowe ebooki » Reportaż » Palestyna po raz trzeci - Ksawery Pruszyński (czytelnia książek online TXT) 📖

Czytasz książkę online - «Palestyna po raz trzeci - Ksawery Pruszyński (czytelnia książek online TXT) 📖».   Wszystkie książki tego autora 👉 Ksawery Pruszyński



1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 25
Idź do strony:
Ksawery Pruszyński Palestyna po raz trzeci

 

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Dziękujemy panu Zbigniewowi Malinowskiemu za sfinansowanie opracowania niniejszej publikacji.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

ISBN 978-83-288-6182-4

Palestyna po raz trzeci Strona tytułowa Spis treści Początek utworu Z chalucami na jednej pryczy Odpryski drogi Kraj, który nie zna kryzysu „Piękniejszy od Paryża’’ Żydzi, którym w Palestynie jest źle Pochód Izraela Dostawcy ludzi i dostawcy pieniędzy Malaria i miliony Histadruth Haowdim Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec Pieszo przez Emek Izrael Sabry Ain Charothu Geszer Szklane domy nie są mitem Od getta do kibuców Dolar spadł o dwadzieścia procent Tylko cztery tygodnie Mur Płaczu Socjalizm Miłość w kolektywie Kibuc, kołchoz i... klasztor Przyrost Żydów dościga Arabów Oczyma młodego islamu Żydzi wobec Arabów Jeruzalem chrześcijańskie W dziewiętnaście wieków po Piłacie Noc na Getsemani Droga Krzyżowa Resurrexit Tak ogromnie różne drogi Das wirkliche Deutschland A daemonio meridiano... Szosy Grożą armaty sowieckie Zakończenie Przypisy Wesprzyj Wolne Lektury Strona redakcyjna
Palestyna po raz trzeci

Opracowanie tej książki zostało sfinansowane na pamiątkę Wandy Romualdy Malinowskiej z domu Skłodowskiej, 16.04.1940–23.03.2019.

Wydanie dla Przyjaciół

Pojechałem do Palestyny dlatego, że uderzyła mnie różnica tonu, w jakim o Nowej Palestynie mówi się w moim, polskim, społeczeństwie, a w jakim mówi się o niej coraz bardziej w społeczeństwie żydowskim. Pojechałem, jak dziennikarz jedzie do miejsca, w którym miało nastąpić jakieś religijne widzenie, zjawisko podobne do Teresy z Konnersreuth1 na przykład, gdzie jeszcze nie ustalono, czy chodzi tu o humbug2, czy chodzi tu o cud.

Jeżeli reportaż ten dla społeczeństwa polskiego ma mieć jakąś wartość, to chyba tę, że zastanawia się nad konsekwencjami tego, raczej niedocenianego u nas, faktu, że ideały getta i ideały asymilacji schodzą u współczesnego żydostwa na plan coraz dalszy, robiąc miejsce ideałowi odbudowy Syjonu. Jeżeli może mieć jakieś znaczenie dla społeczeństwa żydowskiego, nieobcego dziełu palestyńskiemu, to zapewne jako zdanie człowieka zupełnie obcego, bezstronnego świadka, o tym, co w Palestynie tworzą Żydzi, co „człowiek z boku” tam zobaczy.

Istnienie trzech milionów Żydów w Polsce jest, zdaje się, faktem dostatecznie usprawiedliwiającym powstanie tego reportażu. Czy chcemy, czy nie chcemy, ani nam nie może być obce, do czego oni dążą, ani im, jak się do tych dążeń ustosunkowujemy. Lepiej niż gdziekolwiek indziej winien być nad Wisłą znany wielki wysiłek tego kraju, który oto za naszych dni wchodząc w historię świata, czyni to nie po raz pierwszy.

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/towarzystwo/
Z chalucami3 na jednej pryczy

„Dacia” jest niewielkim, starej konstrukcji parowcem, utrzymującym komunikację na szlaku Konstanca — Hajfa. Jest to na ogół mniej uczęszczana droga do Palestyny: doskonałe parowce włoskie linii Triest — Jafa odciągnęły na ten szlak większość podróżnych. Rumuńska „Dacia” zachowała dla siebie dwie kategorie ludzi: turystów, których pociąga malownicza droga przez Konstantynopol, Ateny, morza greckie, i najbiedniejszych z biednych emigrantów żydowskich. To się widzi już pierwszego wieczoru: na „Dacii” są cztery różne klasy, klasy pomieszczenia, wyżywienia i — płacy. Cztery. Ale naprawdę są tylko dwie: klasa turystów i klasa chaluców.

W najniższej części statku, cztery metry niżej poziomu zanurzenia okrętu, długa drewniana nora nazywa się czwartą klasą. Wzdłuż ścian niskie drewniane prycze. Dwa piętra prycz. W lepszych pryczach pierwszego piętra można nawet siedzieć, nie uderzając głową o deski. Na pryczach jest oficjalnie miejsc na pięćdziesiąt kilka osób. Ale do czwartej klasy przyjmuje się bez ograniczeń miejsca: można stu, można dwustu. Takie

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 25
Idź do strony:

Darmowe książki «Palestyna po raz trzeci - Ksawery Pruszyński (czytelnia książek online TXT) 📖» - biblioteka internetowa online dla Ciebie

Uwagi (0)

Nie ma jeszcze komentarzy. Możesz być pierwszy!
Dodaj komentarz