Darmowe ebooki » Wiersz » Chrzest - Tadeusz Nalepiński (biblioteka hybrydowa TXT) 📖

Czytasz książkę online - «Chrzest - Tadeusz Nalepiński (biblioteka hybrydowa TXT) 📖».   Wszystkie książki tego autora 👉 Tadeusz Nalepiński



1 2
Idź do strony:
Tadeusz Nalepiński Chrzest

 

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Chrzest Strona tytułowa Spis treści Początek utworu Przypisy Wesprzyj Wolne Lektury Strona redakcyjna
Chrzest (fragment)
Witaj mi, królu — popioły cię garną, 
skorupa pleśni zgryzła twoje lice — 
wypełzły chwasty nad pustką cmentarną, 
gdzie pogrzebane twoje tajemnice — 
ale ty żyjesz!... Tyś jest pieśnią czarną, 
zaklętą w wieczny mrok — i w błyskawice... 
Tyś spętan — królu?... ty — zniszczenia tytan? 
Lecz ja cię wskrzeszę... Królu! bądź powitan!... 
 
Bom ja cię widział w przepychu szkarłatów, 
gdyś dzień narodzin ognia szałem święcił, 
bom widział łoże gorejących kwiatów, 
na którym czas twój śmiertelny cię smęcił — 
boś ty najokrutniejszym był wśród katów, 
i krwi purpurą tyś mi się spamięcił1 — 
jednym westchnieniem tyś ziemię kolebał... 
Jam ciebie znał — o królu — jam się nie bał... 
 
Byłeś — nim w walce przedświtów z pomroką 
tysiącem gwiazd rozpękło niebios morze — 
pod pierwszej chmury wczajony powłoką 
ważyłeś zbrodnią brzemienne przestworze — 
gdy kłęby mroków rozwidniło Oko 
słońca i życia — na zjawienie boże 
dałeś odpowiedź. Lecz w pianie chaosu 
świat rozwiał nawet echo twego głosu... 
 
W zaraniu światów, z oceanów piany 
sypnąłeś srebrną strugę nam na strawę. 
Bóg niezgłębionych wód — ty, król spętany, 
ze łzawych pereł dałeś nam zabawę; 
a kto te perły schwycił — wrósł w kajdany, 
a kto te perły wdział — pogrzebał sławę, 
kto nimi błyszczał — miał już wroga blisko, 
i był ten dar twój — jak urągowisko... 
 
Klejnot najdroższy kryło twoje wnętrze: 
fal srebro żywe, huraganu tańce 
i burz bezkresnych hymny przenajświętsze — 
one cię strzegły jako zbrojne szańce. 
Ale był wyłom w jednym szańców piętrze — 
tyś dłonią mściwą imał2 przezeń brańce3. 
A gdy znikali na dnie twych topieli, 
świat żegnał lot ich — jak mewy Anhelli... 
 
Twoje królestwo!... o możny, opowiedz 
o zgasłych światów złowróżbnej zieleni — 
gdzie tron twój wzniesion — królewski grobowiec, 
gdzie wnęk uroczysk całunem się mieni, 
gdzie duchów ciżba, jako stada owiec, 
do twej mądrości przypada strumieni — 
gdzie ty — pogrzebion — król zniszczenia drzemiesz, 
w mogilną ziemię zaorawszy lemiesz... 
 
Żeś ty jest nasz — ty rycerz i kołodziej — 
nie wie dziś nikt — bo klątwa wzrok nam ciemni. 
Przesmutne kwiaty ziemia nasza rodzi, 
bo wie, że Naród — dziedzice bezziemni... 
Z potępień mroków zemstę czerpią młodzi, 
przekleństwo wieków dusze nam nikczemni — 
przekleństwo wkoło... Przebóg!... obłąkanie?... 
Słyszysz modlitwę: niech się wola stanie... 
 
To starców głos. Zygmuntów dzwon mu wtórzy 
i kładnie pasy dartymi na błonie — 
a gdy rozjęknie — w piersiach cud się wróży, 
a gdy rozpęknie — rwą orły, pogonie4, 
a gdy zamilknie — krew się ogniem burzy, 
i chodzi Polak w cierniowej koronie... 
Ty wtedy milczysz — królu cieniowładny? 
Żadnego echa i pociechy żadnej?... 
 
A możeś zaniku nie widział ty swego, 
jako cię naród Wawelem zaszczyca? 
jako cegiełki najlichszej tam strzegą, 
jak nieskruszoną ta polska Kruszwica... 
Może ty nie znasz... słuchaj — kroki biegą —  
widzisz tę postać?... spójrz — w blasku księżyca 
na Wawel wschodzi, jako anioł Pański — 
ty nie znasz Swego?... nie wiesz kto Wyspiański?... 
 
Żeś ty jest nasz — jak na tym Akropolu5 
Zygmunta dzwon, żeś jest jako to serce, 
co hen spoczywa pod Kopcem na polu, 
żeś jest w sztandarach, co dzierżą wydzierce, 
żeś jest w najmniejszej kropli tego bolu 
co dławi pierś, żeś ty miecz na oszczerce — 
sto lat — o królu — sto lat wierzy dusza — 
sto lat płomienną żądzę w żar wysusza... 
 
Opowiedz, królu!... Tatry pieśnią wieją — 
powieści twej zawtórzy potok szmerem, 
nad zrębem turni, nad smereków knieją 
wznieś mężną dłoń i warknij nowym sterem... 
słyszysz?... zastępy pohańców się śmieją, 
żeś wielkoludem, a nie bohaterem — 
hej, korowodzą w uroczysku tańce — 
słyszysz!... wstań, królu — zgon nieś na pohańce! 
 
Opowiedz, królu!... Na niwy dostatnie, 
kędy się jarzą złote łany pszenne, 
powieści twej popłynie słowo bratnie, 
przesączy glebę — owocne — nasienne... 
Wszakże na słowo — na Słowo ostatnie 
czekają ludy, rozpaczą brzemienne!... 
Gdy rzekniesz — wojskiem wykłosi się pole —  
gdy skiniesz — Naród spełni twoją wolę... 
 
O rzeknij, królu!... bądź Zygmuntów głosem, 
któremu lenne serce hołd oddaje — 
rozdmuchaj iskry tlejące pod stosem 
i w nawałnicę wspień leśne ruczaje — 
Alboli tak: daj znak, żeś nie Pathosem, 
i że nie czcimy cię jak złudną Maję6 — 
byśmy ujrzeli, jak przyłbicę zdzierasz — 
byśmy poznali, żeś król — a nie miraż!... 
 
Milczysz?... ja ciebie wskrzeszę — o, ty władny, 
śmiertelnym truchłem zbielę twoją postać — 
bo oto w ręku mam kłębek Ariadny7 
i nić mi wskaże, jak mam ciebie dostać, 
bo oto zemsty nie ulęknę żadnej 
i prawdą nową wiecznie będę chłostać — 
  . . . . . . . . . . . . . .
... królu!... ja znam twoje Imię!... 
 
Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/towarzystwo/
Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/towarzystwo/
Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/
Przekaż 1% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Nowoczesna Polska
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.
Przypisy:

1. spamięcić (neol.) — upamiętnić. [przypis edytorski]

2. imać (daw.) — chwytać, brać. [przypis edytorski]

3. brańce — jeńcy. [przypis edytorski]

4. orły, pogonie — godła Polski i Litwy. [przypis edytorski]

5. Akropol — zamek i świątynia Ateny (Partenon) w Atenach; tytuł dramatu Wyspiańskiego, który utożsamił Akropol z Wawelem. [przypis redakcyjny]

6. Maja — hinduskie bóstwo wcielające świat rzeczywistości, będący jedynie złudą. [przypis redakcyjny]

7. kłębek Ariadny (mit. gr.) — kłębek, który królewna kreteńska Ariadna rzuciła Tezeuszowi, aby mu ułatwić wydostanie się z labiryntu. [przypis redakcyjny]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Nowoczesna Polska – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?


Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Nowoczesna Polska
KRS 0000070056

Dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Ten utwór nie jest objęty majątkowym prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to

1 2
Idź do strony:

Darmowe książki «Chrzest - Tadeusz Nalepiński (biblioteka hybrydowa TXT) 📖» - biblioteka internetowa online dla Ciebie

Uwagi (0)

Nie ma jeszcze komentarzy. Możesz być pierwszy!
Dodaj komentarz